Spelen

Weet je het nog, de tijd die je doorbracht in de zandbak om te graven zo diep als je kon, plat op je buik en helemaal onder het zand om als het lukte tot het water te hebben gegraven of om mooie kastelen te bouwen. Knikkeren, in bomen klimmen, voetballen, elastieken, tikkertje of stoepranden. Buiten spelen en ravotten, heerlijk. Eenmaal volwassen stoppen we vaak met spelen, dat is iets voor basisschoolkinderen. Gek eigenlijk. Door te spelen leer je nieuwe dingen, ontdek je oplossingen voor problemen, vind je nieuwe wegen en als je samen met anderen speelt verbindt het.
Je leert samenwerken, grenzen stellen, ruimte geven, focussen. Met een beetje mazzel breng je je lijf in beweging, Het is de ideale manier om stress te verminderen, flexibiliteit te vergroten en creativiteit te verhogen. Ook is het een goed moment om eens te oefenen met gedrag wat je anders niet zo goed durft, dat wat je net wat te spannend vind.
Als ik deze attributen zie word ik daar blij van, ze doen een appel op mij. Op het deel in mij dat graag speelt. Het kan zo simpel zijn als samen overgooien met de grote bal, deze lekker hard wegslingeren. Of met de stok de tennisbal wegmeppen. Of juist in de richting van een boom. Dan komt de bal misschien net zo hard weer terug, zo niet dan is het in de bosjes zoeken. Het vraagt coördinatie van mijn handen en ogen om samen te werken zodat ik ook echt de bal raak. En als dat na een paar keer oefenen goed lukt, voel ik dat in mijn lijf, een golf van blije energie stroomt door mij heen. Dat voelt zo lekker, ik ren direct naar de bal en in een opgewonden staat wil ik het nog eens ervaren.

Samen spelen vraagt om afstemming van de regels, de intensiteit van het spel en ook echt samen doen. Samen aanwezig zijn in het moment. Er helemaal in opgaan, het ten volste ervaren van gevoelens die zich aandienen.

Wanneer heb jij voor het laatst gespeeld?